Author: อรรถพล ต่องสุพรรณ

เมื่อวันที่ 10 -11 กันยายน 2565 ที่ผ่านมา สำนักงานเครือข่ายองค์กรงดเหล้าภาคกลาง นำโดยนายทนงชัย  บูรณพิสุทธิ์ ผู้ประสานงานเครือข่ายองค์กรงดเหล้าภาคกลาง และ ผู้ประสานงานประชาคมงดเหล้าภาคกลาง 8 จังหวัด ได้จัดค่ายพัฒนาศักยภาพคนหัวใจเพชร ณ  โชติกาธารา รีสอร์ท จ.นครนายก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาศักยภาพคนหัวใจเพชร สู่บันไดผลลัพธ์ 3 ขั้น คือ

• เพื่อสร้างอุดมการณ์ของคนหัวใจเพชร (อุดมคติ/เจตคติ)
• เพื่อพัฒนาคนหัวใจเพชรให้มีความรอบรู้ทางด้านสุขภาพที่ดี (Heal Literacy) และ ความรู้ด้านกฎหมาย  พรบ. ALC
• เพื่อให้คนหัวใจเพชรได้ฝึกทักษะ (Skill) การสื่อสาร (Public Speaking) และ การพูด จูงใจ (Motivation) ควบคู่กับการเสริมพลัง คน และชุมชน

รูปแบบการจัดการอบรมครั้งนี้ เน้นพลังการมีส่วนร่วมของเครือข่ายผู้ประสานงานประชาคมงดเหล้าภาคกลาง ในทุกขั้นตอน (ออกแบบ วางแผน ร่วมกันเป็นวิทยากรจัดกระบวนการเรียนรู้ และ ประเมินเสริมพลังคนหัวใจเพชร/ตนเอง และ ทีม) โดยมีแกนนำคนหัวใจเพชร จาก ภาคกลางจาก 6 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดสิงห์บุรี, ลพบุรี, อ่างทอง, สระบุรี, นนทบุรี และ ปทุมธานี เข้าร่วมกว่า 65 คน

บรรยากาศในการอบรมเป็นไปอย่างอบอุ่น เริ่มเช้าวันแรก ด้วยการฟังด้วยหัวใจ จากการทักทายทำความรู้จักกัน ตามด้วยการเติมความรอบรู้ทางสุขภาพ (health literacy) และ สาระสำคัญของ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ปี 2565  จาก สำนักงานควบคุมป้องกันโรคที่ 4 (นางสาวอภิญญา พิทักษ์นัยกุล) สระบุรี และ นักวิชาการสาธารณสุขโรงพยาบาลนครนายก     (นายเจนณรงค์  บางเส็ง) ตามลำดับ ต่อด้วย การฝึกทักษะการสื่อสาร/สร้างแรงจูงใจเสริมพลังคน ชุมชนเพื่อการลด ละ เลิกเหล้า-บุหรี่ ผ่านเกมส์จิ๊กซอ และ คนต้นแบบสร้างแรงบันดาลใจ (ignite)  จากนั้น เป็นการเสริมพลังใจเติมเต็มกระบวนการเรียนรู้ โดย รศ.ดร.กาสัก  เต๊ะขันหมาก  ที่ปรึกษาทีมนักวิชาการภาคกลาง

แดดร่มลมตก เว้นจังหวะให้ทุกคนได้รู้จักกันมากขึ้น ในบรรยากาศที่ผ่อนคลายเป็นกันเอง ตามอัธยาศัย และ ส่งเข้านอนด้วย กระบวนการฟังอย่างลึกซึ้ง  “ชีวิตใหม่กับก้าวย่างที่มั่นคง ด้วยขาเทียมคู่ใจ” จาก “น้องเต๋า” (ไทเกอร์  วุฒวัย) เยาวชนผู้ได้รับผลกระทบจากน้ำเมา

วันที่สอง รับเช้าวันใหม่ด้วยระฆังแห่งสติ กับการทบทวนวันวาน สะท้อนการรับรู้ (อารมณ์ /ความรู้สึก) และ การเรียนรู้ (สิ่งที่ได้เรียนรู้/นำกลับไปใช้) ตามด้วยการระดมความคิด-ระดมใจ ใฝ่สำเร็จกับงานชมรม-คนหัวใจเพชร (Best practice)  และแน่นอนว่า งานเราจะดีขึ้น เก่งขึ้นไม่ได้ หากเราไม่หันกลับมามองตนเอง จึงได้จัดกิจกรรมฝึกทักษะการประเมินตนเองแบบมีส่วนร่วม ผ่าน Google form ขึ้น และ ทำการการคืนข้อมูลผลประเมิน โดย นายทวีศักดิ์  กันตี

จากข้อมูลในเวที นายธิติ  ภัทรสิทธิกฤษ ผู้ประสานงานเครือข่ายเข้มแข็ง และ รศ.ดร.กาสัก  เต๊ะขันหมาก ได้มาช่วยเสริม เติมเต็ม พร้อมเสริมพลังใจ ให้กับคนหัวใจเพชร ภายหลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรม ได้มอบเกียรติบัตรให้กับผู้เข้าร่วมโครงการ โดยพระปลัดอเนก ปุณณวุฑโฒ เจ้าอาวาสวัดโคนอน/ทีมนักวิชาการสังฆะเพื่อสังคมภาคกลาง ผู้เข้าร่วมทุกคนต่างมีพลังใจ และมีองค์ความรู้ที่พร้อมขับเคลื่อนงานงดเหล้าต่อไป

อารีย์  เหมะธุลิน รายงาน

ไทเกอร์  วุฒิวัย หรือ น้องเต๋า เล่าว่า ก่อนประสบอุบัติเหตุผมก็ใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่วไป มีไปเที่ยว ไปออกกำลังกาย เล่นฟุตบอล/วิ่งเล่น และทำกิจกรรมต่างๆ เหมือนกับคนปกติทั่วไป แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเหตุการณ์ที่ผมเองก็ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ล่วงหน้า เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2558 ตอนนั้นผมอายุเพียง 17 ปีเท่านั้น ซึ่งตอนนั้นผมเองเพิ่งสอบติดที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง โดยมีกำหนดการจะต้องไปรายงานตัว ในวันพรุ่งนี้เช้า ผมได้ขับรถจักรยานยนต์ ไปหาเพื่อนเพื่อที่จะไปปรึกษากันว่า “พรุ่งนี้เราจะไปมอบตัวที่วิทยาลัยกี่โมงกันดี แล้วจะไปกันยังไง?”

นั่งคุยกันกับเพื่อนอยู่พักหนึ่ง ก็จะแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่ก่อนกลับ ผมกับเพื่อนชวนกันไปซื้อของกินที่ เซเว่น กันก่อน และระหว่างที่กำลังขับรถจนจะไปถึง เซเว่น ก็มีรถคันหนึ่งพุ่งเข้าชนผมอย่างจัง เหตุการณ์มันเกิดขึ้นไวมาก เหมือนภาพตัด เหมือนผมเห็นไฟหน้ารถเขาอยู่ไกลๆ แต่แค่แว๊บเดียว รถคันนั้นก็มาอยู่ตรงหน้าผมแล้ว ตอนนั้น ผมตกใจเลยหักหลบ แต่ไม่พ้น โดนชนที่ด้านขวา พอถูกชนปุ๊ป ผมพยายามตั้งสติและพยายามลุกขึ้นยืน (ด้วยความที่คิดว่าไม่เป็นอะไรมาก) แต่คนแถวนั้นที่วิ่งออกมาช่วย บอกผมว่า “อย่าขยับ ให้นอนลงไป” ผมถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกับผม?”

ตอนแรกเขาก็ไม่บอก ด้วยความที่ผมอยากรู้ เลยพูดไปว่า “บอกผมเถอะครับ ผมทำใจได้” เขาเลยบอกว่า “ขานั้นขาดไปแล้ว” ตอนนั้น ผมได้แต่อึ้ง! ทำอะไรไม่ถูก พอเริ่มตั้งสติได้ ก็โทรบอกแม่ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับผม ผมถูกส่งไปโรงพยาบาลปทุมธานี และเข้ารับการผ่าตัดทันที ผมเริ่มคิดว่า “หลังจากนี้ไป ชีวิตผมจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป” จากเหตุการณ์ดังกล่าว ผมได้มาทราบทีหลังว่าคู่กรณี ที่ขับรถพุ่งชนผมนั้น มีปริมาณแอลกอฮอล์ที่สูงเกินกว่าค่ากำหนด หรือ เมาแล้วขับนั้นเอง

หลังการผ่าตัดเสร็จ ผมตื่นมาพบความจริงที่ว่า ตัวเองไม่มีขาแล้วจริงๆ ตอนนั้น ผมเสียใจมากกับภาพที่เห็นและร้องไห้หนักมาก จนหมดสติไป ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ภาพที่เห็นตรงหน้า คือ ครอบครัวญาติพี่น้องและเพื่อนๆ อยู่รอบเตียงผมเต็มไปหมด ทุกคนต่างส่งรอยยิ้มปลอบใจและคำพูดให้กำลังใจ ทำให้ผมเริ่มพูดคุยและพยายามทำใจ ยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ซึ่งระหว่างการพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล คนในครอบครัวและญาติพี่น้อง ตลอดจน เพื่อนๆ ได้แวะเวียนกันมาให้กำลังใจผมอยู่เรื่อยๆ จนคุณหมอคุณพยาบาลแซวว่า ให้เปิดห้องพิเศษไว้ต้อนรับ เพราะญาติๆมาเยี่ยมเยียนเยอะมาก

ผมเริ่มทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นและตั้งใจทำกายภาพบำบัด เพื่อให้สามารถกลับมาใช้ชีวิตปกติได้อีกครั้ง แล้ววันนั้นก็มาถึง วันที่ผมได้ออกจากโรงพยาบาล พร้อมขาข้างใหม่ เป็น “ขาเทียม คู่ใจ” ก็พบว่า การใช้ชีวิตของผม ดูช้าลงไปหมด ทำอะไรก็ไม่คล่องแคล่วว่องไว เหมือนแต่ก่อน ผมได้ตระหนักว่า ตัวผมจะทำอะไรให้เหมือนคนปกติทั่วไป ไม่ได้อีกแล้ว หลายๆ อย่างต้องปรับตัว จะทำอะไร จะไปไหน ต้องวางแผน/เตรียมตัว มากกว่าคนอื่น

ในช่วงแรก ๆ ก็รู้สึกท้ออยู่บ้าง ก็ได้ครอบครัวญาติและเพื่อนๆ คอย Support อยู่ข้างๆ ผมตลอด ทำให้ผมมีกำลังใจ และออกมาใช้ชีวิตได้ปกติ อยู่ทุกวันนี้ ผมเพียงแค่ว่า “ทุกการสู้ชีวิต สิ่งที่ดีที่สุด คือ กำลังใจจากตัวเราเอง…ถ้าใจเราไม่สู้ ต่อให้คนรอบข้าง ดีกับเราแค่ไหน เราก็ถอดใจอยู่ดี”

ปัจจุบันน้องเต๋า อายุ 24 ปี ประกอบอาชีพค้าขายทั้งแบบ Online และ ตามตลาดนัด/รับจัดงานนอกสถานที่ นอกจากนี้ ยังเป็นแกนนำเหยื่อผู้ได้รับผลกระทบจากน้ำเมา ร่วมออกบูธรณรงค์น้ำดื่มทางเลือก กับ เครือข่ายองค์กรงดเหล้ากรุงเทพมหานคร

บทความโดย : อารีย์  เหมะธุลิน ผู้ประสานงานเครือข่ายงดเหล้าภาคกลาง กรุงเทพมาหานคร และปริมณฑล 

เมื่อวันจันทร์ที่ 5 กันยายน 2565 คณะสงฆ์จังหวัดเชียงใหม่ ได้จัดประชุมพระสังฆาธิการระดับเจ้าคณะอำเภอ รองเจ้าคณะอำเภอ และพระเลขานุการ ครั้งที่ 7/2565 ณ วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

จากวาระการประชุม คณะสงฆ์ได้หารือกันถึงปัญหาสังคมในมิติของวัฒนธรรม งานบุญงานประเพณี ของคนไทย ที่มักมีการนำเอาอบายมุขเข้ามาแทรกแซงในงานจนกลายเป็นค่านิยมที่ทำตามๆกัน อันเป็นผลมาจาก กระแสสังคมโลกาภิวัฒน์ ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในการการพัฒนา การจัดงาน ทํากิจกรรม พิธีกรรมต่าง ๆ ที่มุ่งเน้นเรื่องเศรษฐกิจ เรื่องชื่อเสียง หน้าตาทางสังคม อย่างไรก็ดี ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยที่ไม่มีมาตรการจัดการ หรือให้ความรู้ที่ถูกต้องกับพุทธศาสนิกชน อาจส่งผลกระทบต่อคุณค่าของวัฒนธรรม ประเพณี ชาวพุทธ และการดำเนินกิจกรรม พิธีกรรมต่างๆ ที่ขัดต่อหลักพระธรรมวินัย หลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงได้มีการร่างข้อปฏิบัติ ร่วมกันของคณะสงฆ์ จังหวัดเชียงใหม่ และประกาศให้งานบวช งานบุญประเพณีกิจกรรม พิธีกรรม และพื้นที่ของทุกวัดทุกศาสนสถาน ในจังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปลอดเหล้า ปลอดภัย ปลอดอบายมุขทุกชนิด โดยให้เจ้าคณะ พระสังฆาธิการทุกระดับ ได้ถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด

โดยในประกาศ ได้กล่าวถึงสาระสำคัญว่า ประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นเมืองพุทธ เพราะมีประชากรมากกว่าร้อยละ 90 นับถือพระพุทธศาสนา ด้วยกระแสสังคมโลกาภิวัฒน์การพัฒนาการจัดงาน ทํากิจกรรม พิธีกรรมต่าง ๆ ปัจจุบัน จึงมุ่งเน้นเรื่องเศรษฐกิจ เรื่องชื่อเสียง หน้าตา โดยไม่คํานึงถึงปัญหาของการผิดหลักศาสนา ทําให้เกิดปัญหาสารพัด ซึ่งหลายปัญหาของสังคม และประเทศไทยติดอันดับต้น ๆ ของโลก โดยเฉพาะปัญหาที่เชื่อมโยงกับอบายมุข ซึ่งเป็นภัยมืดที่สังคมมองข้าม แม้แต่วัด/ศาสนา งาน
บุญประเพณีต่าง ๆ ก็ยังถูกแทรกแซง และแอบแฝงการใช้อบายมุขเข้ามาปะปนหลากหลายรูปแบบ จนกลายเป็นความชอบธรรมของสังคมในวงกว้าง เช่น การจัดงานบวช ที่มีการเลี้ยงฉลองมีมหรสพ มีเครื่องแห่เสียงดัง ที่เป็นเหตุให้เกิดปัญหาต่าง ๆ ดังที่เป็นข่าวมาอย่างต่อเนื่อง จังหวัดเชียงใหม่ แม้จะยังไม่มีความรุนแรง แต่ก็ควรเฝ้าระวัง ป้องกัน แก้ไขปัญหาที่มีอยู่ เพื่อไม่ให้มีการใช้อบายมุขต่าง ๆ เข้ามาแอบแฝงในการจัดงานบุญประเพณีกิจกรรม พิธีกรรมของวัด ของพระศาสนา ให้กลายเป็นประเพณีนิยม หรือกลายเป็นความชอบธรรมของสังคมในวงกว้าง ซึ่งจะส่งผลให้เกิดความเสื่อม ความเสียหายต่อพระศาสนา และความด้อยคุณภาพชีวิต กาย จิต เศรษฐกิจ สังคมของประชาชนในระยะยาว

เพื่อให้วัดเป็นแบบอย่างที่ดีเอื้อต่อพระธรรมวินัย พรบ.คณะสงฆ์กฎหมาย ประกาศนโยบายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น โครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ บันทึกความร่วมมือ บทบาทในการเกื้อหนุนระหว่างวัดและชุมชนให้มีความสุขอย่างยั่งยืน เดินหน้าขับเคลื่อนขจัดความยากจนและพัฒนาคนทุกช่วงวัย ของคณะสงฆ์และหน่วยงานราชการ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นต้น

ดังนั้น จึงขอประกาศให้งานบวช งานบุญประเพณีกิจกรรม พิธีกรรม และพื้นที่ของทุกวัดทุกศาสนสถาน ในจังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปลอดเหล้า ปลอดภัย ปลอดอบายมุขทุกชนิด โดยให้เจ้าคณะ พระสังฆาธิการทุกระดับ ได้ถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ดังนี้

1. ควบคุมดูแลพระภิกษุ สามเณร เด็กวัด ในปกครองให้สํารวมระวังปัจจัยเสี่ยงทางสุขภาพ และทางสังคม เช่น การเสพสิ่งเสพติดให้โทษทุกชนิด การเล่นการพนันขันต่อในรูปแบบต่างๆ อันเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมแก่สมณะสารูป

2. ปิดป้ายประกาศวัดเป็นเขตปลอดเหล้า บุหรี่ การพนัน หรืออบายมุขทุกชนิด ให้ชัดเจนให้เป็นที่รับรู้กันโดยทั่วไป

3. ภายในวัด หรือการจัดงานบุญประเพณีกิจกรรม พิธีกรรมต่างๆ ของวัด ไม่ควรให้มี อบายมุขในทุกรูปแบบเข้ามาเกี่ยวข้อง ตลอดถึงการแสดงลามกอนาจาร เป็นต้น

4. รณรงค์ส่งเสริม สร้างการเรียนรู้แก่ประชาชนให้ตระหนักถึงพิษภัย และลด ละ เลิกอบายมุข ดําเนินชีวิตด้วยหลักศาสนา และหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงอย่างต่อเนื่อง

จึงประกาศให้ทราบ และได้ถือปฏิบัติโดยทั่วกัน

ประกาศ ณ วันที่ 5 กันยายน 2565 ลงชื่อ พระเทพปริยัติ เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่